دشمنى آورد ، خدا عز و جل فرموده : ( 67 - الزخرف ) دوستان در آن روز ( رستاخيز ) دشمنان يك ديگرند جز پرهيزكاران كه بدوستى خود بپايند . 2 - در زمينهء برادرى گوهر مردان نمايان گردد و سره از ناسره جدا شود . 3 - از روى اخلاص برادر را نصيحت كن خوشش آيد يا بدش آيد : در هر كمك كن و همه جا بدنبالش باش و از او عوض مخواه كه شيوه فرومايه‌گى است . 4 - همه مودت را بدوستت نثار كن و همه گونه به دو اعتماد مكن ، هر گونه همراهى با او بكن و همه راز خود را به دو مگو تا حق حكمة را پرداخته باشى و آنچه را دوست بايدش رعايت كرده باشى . 5 - مبادا برادرت در انجام شيوه برادرى از تو نيرومندتر باشد . خوش برخوردى دوستى آرد و دوستى خويشاوندى دست آوردى باشد ، 6 - دوستى را كه با يقين بدست آوردى ببدگمانى از دست مده . 7 - تو را براى رعايت ادبت بس است دورى از آنچه از ديگران بد دارى 8 - برادرت بر تو همان حق دارد كه تو بر او دارى و از او خواهى : حق برادرت را براى اينكه خودى است ناديده مگير چون كسى كه حقش را ندهى برادرت بشمار نيست . نبايد خاندانت پيش تو از بيگانه بىاعتبارتر و بدبخت باشند . 9 - پوزش برادرت را بپذير و اگر ندارد عذرى برايش بجو . 10 - اگر نياز برادرت را دانستى او را به خواهش آن وابدار ( در خواهش حاجت او را بر آر ) 11 - دل به كسى مده كه تو را نخواهد و وامگير از آنكه تو را خواهد ) 12 - اگر آميزش و رفت و آمد دوستت بجا باشد پر از او گله مكن كه مايه كينه گردد و تو را بدشمنى كشاند و گله بسيار بىادبى است . 13 - با برادرت مهرورز گر چه نافرمانت باشد . به او پيوند گر چه كناره گير و جفاجويت باشد ، لغزش دوستت را در خورد كن تا او را براى جهش دشمنت با خود داشته باشى .